doppelgänger

[gazelle twin - men like gods]

Elizabeth Walling could be Brighton's answer to Fever Ray's Karin Dreijer Andersson, with her queer masked costumes and avant-garde electronica. Her repertoire draws from sci-fi film scores, choral music, underwater life and the paranormal. The visual accoutrements – stark, monochrome videos, theatrical live shows – are striking, but the brooding, atmospheric scores on this debut are thrilling enough to stand alone.

late bloomer, σπουδαγμένη στα της μουσικής και με προϋπηρεσία στην avant-garde σκηνή του brighton, η δεσποινίς walling αποφάσισε τα τελευταία δυο χρόνια να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο προσωπικό της project, όχι απλά γράφοντας και ηχογραφώντας όλη τη μουσική & τους στίχους, αλλά επιπλέον σχεδιάζοντας την interactive εκδοχή του δίσκου, φτιάχνοντας τα videos, ακόμη και ράβοντας τα κουστούμια που θα φορέσει στη σκηνή κατά τη διάρκεια των συναυλιών της. το 'the entire city' κυκλοφόρησε από την (σχεδόν self-run) anti-ghost moon ray τον ιούλη, ενώ από σήμερα ξεκινάει η διανομή του από τη rough trade. οι αναφορές στην fever ray είναι μάλλον αναμενόμενες, όμως ο ήχος της gazelle twin είναι πιο στεγνός, τραχύς και κοφτός. άλλες επιρροές μοιάζουν να είναι (επίσης αναμενόμενα) η lisa gerrard & οι dead can dance, η elizabeth fraser & οι coctaeu twins, η bjork αλλά και ο giorgio moroder. δουλεύοντας μέσα από τις επιρροές αυτές η gazelle twin ανακαλύπτει τη δική της φωνή, πλάθει τις δικές της ιδέες και μας δίνει έναν από τους πιο ενδιαφέροντες δίσκους της χρονιάς. το καλύτερο; φαίνεται ικανή γι' ακόμη μεγαλύτερα πράγματα.

LINKS

[official website] | [interview at the quietus] | [interview at amelia's]

OTHER VIDEOS

[changelings] | [i am shell, i am bone]

[kudos στον ιχνηλάτη zeugolator
που την είχε πάρει μυρωδιά από πέρυσι]

all yours

[submotion orchestra - live at momo]

Submotion Orchestra have rapidly built up a reputation as one of the most interesting and original projects emerging from the UK today. Drawing upon dubstep, soul, ambient electronica, jazz and dub, their unique music is at once delicate and heavy, spacious and dense, highly atmospheric but firmly rooted.

τους ακούω και τους ξανακούω, και σκέφτομαι: "το έχω ξανανιώσει αυτό το συναίσθημα". πού όμως; ίσως στο 'timeless' του goldie -έχουν περάσει κιόλας δεκαπέντε χρόνια; η πόλη σιγά-σιγά ξυπνά, όμως δεν ξέρω αν τη χωράει τόση ομορφιά. it's all yours.

mixtape #03 | summer guitars

jesu // wu lyf // fucked up // the go! team // deerhoof // dengue fever // black lips // descartes a kant // zZz // digger & the pussycats // obits // r.e.m. // the fall // the kills // moon duo // EMA // chain and the gang

GET IT

[photo by theskyetc]

summer of '94 revisited

[araabMUZIK]

όσο κι αν προσπαθήσεις να κρυφτείς, η νοσταλγία θα σε βρει --ακόμη κι αν χρειαστεί να μεταμφιεστεί σε πιτσιρικά hip hop παραγωγό από το providence του rhode island. o araabMUZIK (κατά κόσμον abraham orellana) κατάγεται από τη γουατεμάλα κι αποτελεί ο,τι κοντινότερο σε βιρτουόζο του MPC όπως μπορείς να δεις κι εδώ. στο ντεμπούτο LP του, που έχει τίτλο "electronic dream" και κυκλοφόρησε στα μέσα ιουλίου, ο φίλος μας ανακαινίζει μια ντουζίνα 90s dance anthems (από early trance μέχρι gabber) ξηλώνοντας τους παραδοσιακά 4/4 ρυθμούς τους και φορώντας τους άλλους, πιο αργούς, σκοτεινούς και νευρώδεις, και το αποτέλεσμα της δουλειάς του είναι αναπάντεχα καλό. τα κομμάτια διατηρούν αρκετό από το ευφορικό/μελαγχολικό συναίσθημα εκείνης της εποχής, όμως μετά το treatment έχουν αποκτήσει επιπλέον βάρος και δύναμη, παρά την παντελή απουσία μπάσου. σίγουρα ο δίσκος δεν είναι για όλα τα γούστα (ξέρω κόσμο που μάλλον θα τον μισήσει), όμως -στα δικά μου, ξεδιάντροπα 90s αυτιά τουλάχιστον- μοιάζει να είναι η ιδανική μουσική υπόκρουση για τη μελαγχολία που συνοδεύει τις τελευταίες μέρες των διακοπών και το ταξίδι της επιστροφής.

[araabMUZIK documentary] | [album review on RA]