Σήμερα

# ONE PARTY TO RULE THEM ALL #

Μία απ' όλα

Είναι μια σκέψη που με ταλαιπωρεί αρκετό καιρό τώρα, χωρίς να μπορώ να βάλω τις λέξεις σε μια σειρά και να γράψω κάτι. Ευτυχώς, βρέθηκε ο King Mob και, στο πρώτο του post μετά από ΠΟΛΥ καιρό, μπόρεσε να τα πει πολύ καλύτερα απ' ότι θα μπορούσα εγώ. Με δυο λόγια: μου έχει γίνει πλέον πολύ δύσκολο να γράφω για μουσικές σα να μη συμβαίνει τίποτα, ενώ γύρω μου καταρρέει το σύμπαν. Κι αν ο φίλος King Mob μοιάζει να έχει βρει τις ισορροπίες του και να επιστρέφει ορεξάτος (όσο ορεξάτος μπορεί να είναι κανείς αυτή την εποχή) στα του μπλογκοχωριού, εγώ έχω αρχίσει να χάνω λίγο το κουράγιο μου. Επιπλέον, αυτές τις μέρες συνειδητοποίησα (με αρκετή καθυστέρηση, είναι αλήθεια) πως το blog έχει αποκτήσει ένα χαρακτήρα σχεδόν αποκλειστικά μουσικό, κι αυτό δεν μου αρέσει και πολύ. Δεν είναι πως βαρέθηκα να ακούω ή να γράφω για μουσική, απλά, όπως λέει κι ο τίτλος του, πρόκειται για τετράδιο κι όχι για περιοδικό. Οπότε, νομίζω οτι θα μου άρεσε το μαγαζί να επιστρέψει στην παλιότερη και προσωπικότερη (σβησμένη πλέον) εκδοχή του, και, αν στο μέλλον προκύψουν πάλι κείμενα αμειγώς μουσικά, ίσως θα ήταν καλή ιδέα να αναζητήσουν αλλού στέγη. Anyway, θα δούμε πώς θα πάει.

In other news, αλλαγές θα υπάρξουν και στην ηρωική ποπλαϊοεκπομπή. Αρχής γενομένης από σήμερα το απόγευμα, ο σπιραλάκος σταματάει να εκπομπάρει μονάχος του κι αποκτάει sidekick --αν και έχω την αίσθηση ότι σ' αυτή τη συνύπαρξη ο sidekick θα είμαι εγώ. Η Μαρία (the one and only) αναμένεται να εισβάλλει στα στούντιοζ με χάρη πεταλούδας (από αυτές του Πεκίνου, που ανοιγοκλείνουν τα φτερά τους και προκαλούν θύελλες στην Όμαχα) και να μας σαρώσει με λογοτεχνικές αναφορές, εκλεκτικές επιλογές σε μπάσους κρούνερς και καλόπιστη κοινωνική κριτική (sic). Αν κρίνουμε από την εκπομπή που είχαμε κάνει πάλι μαζί στις αρχές του περασμένου Νοέμβρη, η φάση θα έχει μπόλικη πλάκα και, αν βάλει ο Δαρβίνος το χέρι του και αποφύγουμε τους Smiths & τον Moz, μπόλικη καλή μουσική.

Παρεμπιπτόντως, εδώ υπάρχει η τελευταία σόλο σπιραλοεκπόμπα, η οποία μου άρεζε πολύ και σας προτείνω να την ακούσετε. Εντελώς αντικειμενικά μιλώντας, είναι γαμάτη.

Μιας και λέμε για γαμάτα πράγματα, να πούμε και δυο λόγια για την προχθεσινή εμφάνιση του Diplo. Τον κατσίβλαχο από το Tupelo του Mississippi (city population: 39,033) τον ξεχώρισα από την πρώτη στιγμή που άκουσα το 'Bucky done gun'. Όταν δε έμαθα ότι για ένα καιρό ήταν και ζευγάρι με την M.I.A., του έδωσα αιώνιο ρησπέκτ. Στην πορεία άκουσα σχεδόν όλα όσα έχει κάνει ως παραγωγός -κι έχει κάνει πολλά ο άτιμος!- κι η αγάπη μου για τη δουλειά του κούμπωσε οριστικά. Έτσι, η παρουσία του στην Αθήνα ήταν για μένα η εκπλήρωση ενός μουσικού απωθημένου. Ευτυχώς, ο τύπος δεν διέψευσε τις προσδοκίες μου, δίνοντας ένα δίωρο show που, όσοι ήμασταν την Κυριακή στο Κούκου, θα το θυμόμαστε για καιρό. Και θα 'ρθει τώρα κάποιος εμπαθής και θα ρωτήσει: Τι σου αρέσει σ' αυτόν τον κάγκουρα ρε σπιραλάκο; Θα σου απαντήσω αμέσως, αγαπητέ μου εμπαθή: Εκτός του ότι είναι σίγουρα ο coolest man alive, μιλάμε για έναν μάγκα εντελώς προσγειωμένο, που, αφού τα έσπασε για 2+ ώρες με πυρετό, μιλώντας συνέχεια με τον κόσμο και σκαρφαλώνοντας πάνω-κάτω στις κονσόλες, άραξε μετά το τέλος του σετ για να χορέψει παρέα με όσους ήταν πάνω στη σκηνή, να χαβαλεδιάσει ραπάροντας πάνω από τα κομμάτια που έβαζαν οι DJs του Κορμοράνου και γενικά να φερθεί σαν νορμάλ άνθρωπος, δικό μας παιδί λαϊκό, κι όχι σαν Μπριζίτ Μπαρντώ. Επιπλέον, μουσικά μιλώντας, είναι από τους λίγους που αντιλαμβάνονται πλήρως την ζωώδη, σωματική διάσταση της μουσικής, ακολουθώντας το ένστικτό του στην αναζήτηση του επόμενου υπερβρώμικου ήχου που θα σε κάνει να χοροπηδάς σαν το αρκούδι, χωρίς να πουλάει παπατζιλίκι και ψαγμενιλίκι. Τέλος, και τίποτα από τα παραπάνω να μην ίσχυε, ο τύπος έχει φτιάξει αυτό το κομμάτι, τι άλλο θέλεις; [Για την εμφάνιση των Acid Baby Jesus (για την οποία δεν έχω άποψη) και μια πιο αναλυτική παρουσίαση του Diplo-set -συν μια αναφορά στα 10 ευρώπουλα που χρέωνε ο μαγαζάτορας το ποτό- ο ΛΚΡόρης έχει κάνει τη βρώμικη δουλειά.]

Μ' αυτά και μ' αυτά, έφτιαξε κι η διάθεσή μου, που στην αρχή του ποστ ήταν να την κλαίνε οι ρέγκες. Καλή φάση.


ΥΓ. Το κόλλημα με τους Polica καλά κρατεί. Άκου εδώ να νιώσεις.

Tonite

Σήμερα στις 8 το βράδυ, ο Λουκάς (a.k.a. η indie συνιστώσα των Indiefunka) κι ο Αλέξης (official Vomvos provider) θα παρουσιάσουν 10 ποπλαϊκά βιντεοκλίπ από τη χρονιά που αφήσαμε πίσω μας, στο Mad TV. Προβλέπεται καλό γέλιο.

29 Popliars αποφάνθηκαν: Αυτά είναι τα καλύτερα τραγούδια του 2011

[the poplie.eu crew: 20 from 2011]

Η διαδικασία ήταν σχετικά απλή: Ζητήσαμε από τους φίλους και συν-παραγωγούς μας στον Poplie.eu να μας στείλουν έκαστος/η από μια λίστα με τα 20 πιο αγαπημένα τραγούδια τους για τη χρονιά που φεύγει. Αφού τις μαζέψαμε, τις βάλαμε σε έναν excel-όφουρνο πιο εξελιγμένο κι από αυτόν των blogovisionistas, τον ρυθμίσαμε στους 200 βαθμούς για 10 μέρες, και μέχρι να πεις "μαστερσεφτζούνιορ" έτοιμη η νοστιμιά. Το μαγείρεμα/ανακάτεμα/σερβίρισμα ανέλαβε ο γιορς τρούλι, γιατί ξέρει από καλή ίντριγκα και δεν κωλώνει. Το τελικό αποτέλεσμα μπορείτε να το απολαύσετε είτε μέσω mixcloud στο γκατζετάκι από πάνω (εκεί υπάρχει και το σχετικό playlist), είτε κατεβάζοντάς το: μιξαρισμένο / μόνο τα τραγούδια.

Καλή χρονιά!

Intermission III

Νταξ, δεν λέω, ωραία η blogovision, αλλά μετά από δυο εβδομάδες καθημερινής ενασχόλησης με τις φετινές μουσικές κυκλοφορίες, έγκωσα ο άνθρωπος. Έτσι, σήμερα στη σπιραλοεκπομπή δεν θα έχουμε την προγραμματισμένη παρουσίαση των δίσκων που βρέθηκαν στις θέσεις 8-14 της σπιραλολίστας· αντ' αυτού, την πρώτη ώρα θα παίξουν κάποιες μάλλον αναπάντεχες επιλογές από τα 00s, ενώ μετά τις 7 θα λάβει χώρα η θριαμβευτική επιστροφή του (σχεδόν) μετανοημένου μεταλλά (yeap, that's me) στα πλατώ του poplie, για μία και μοναδική εμφάνιση με μουσικές και αστείες ιστορίες από τα metal 90s. Αν έχετε κι εσείς μεταλλικούς σκελετούς στη ντουλάπα σας (Anathema anyone?), ελάτε να τους αερίσουμε παρέα. Γαμώ θα είναι.

[sentenced - nepenthe]

Αφύπνιση

Η πρώτη ίσως ερωτική ανάμνηση που έχω από την παιδική μου ηλικία είναι άμεσα συνδεδεμένη με αυτή εδώ τη σκηνή από τις Ερωτικές μπίζνες ενός πρωτάρη: Πρέπει να ήμουν 7 ή 8 χρονών όταν ένιωσα μια πρωτόγνωρη και μάλλον άβολη έξαψη βλέποντας τον πιτσιρικά τότε Tom Cruise να κάνει σεξ (ή μήπως έρωτα;) με τη Rebecca De Mornay στο ημιφωτισμένο βαγόνι του ηλεκτρικού, υπό τους ήχους κάποιας συγκλονιστικής μουσικής που έμελλε να μείνει χαραγμένη στο μυαλό μου για πάντα. Δεν θα ήταν υπερβολή αν έλεγα πως μέχρι σήμερα, κάθε φορά που ακούω το Love on a real train των Tangerine Dream, μια σκιά εκείνης της άγουρης έξαψης ακόμη ξυπνά μέσα μου. Υποθέτω πως είναι κι αυτός ένας από τους τρόπους με τους οποίους η μουσική λειτουργεί ως μηχανισμός γνώσης και θύμησης.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον επίσης μου φαίνεται το γεγονός ότι οι Tangerine Dream, αφού καθόρισαν ως επιρροή το τοπίο της ηλεκτρονικής μουσικής στα 90s (μπορεί άραγε να φανταστεί κανείς π.χ. τους FSOL χωρίς το 'Phaedra';), εξακολουθούν να επηρεάζουν μια μεγάλη μερίδα από τους bedroom producers του σήμερα. Προσέξτε όμως την ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: Οι  ηλεκτρονικάδες των 90s κατέφευγαν στους πρωτοπόρους T.D. των 70s αναζητώντας νέες ιδέες, οι σημερινοί πιτσιρικάδες ψαρεύουν νοσταλγία από τη δισκογραφία των παρηκμασμένων T.D. των 80s -νοσταλγία για μια εποχή όμως που δεν γνώρισαν ποτέ! Ακούστε το εξαιρετικό Hanging on του Active Child σε αντιπαραβολή με το προανεφερθέν κομμάτι των Tangerine Dream, για να βγάλετε κι εσείς τα συμπεράσματά σας. Music works in mysterious ways, δε νομίζετε; 

[το παραπάνω κείμενο γράφτηκε με αφορμή τη χθεσινή εκπομπή στον Poplie, την οποία μπορείτε να ακούσετε εδώ]

mixtape #04 | red curtains

angelo badalamenti // gazelle twin // fever ray // dead can dance // glasser // giorgio moroder // lana del rey // the weeknd // the xx // chris isaak // wax audio // david lynch // coctaeu twins // the cure // suede // wild beasts // david bowie // iggy pop // sonic youth // EMA // patti smith // nina simone

GET IT

(Πρόκειται ουσιαστικά για το playlist της χθεσινής εκπομπής στον Poplie, πρώτης για τη φετινή σεζόν, όμως έχω την αίσθηση οτι λειτουργεί όμορφα και σαν δίωρο χορταστικό mixtape μηδενικού νεωτεριστικού ενδιαφέροντος. Οι εκπομπές θα ανεβαίνουν κάθε εβδομάδα στο mixcloud και θα μπορείτε να τις ακούτε on demand από το αντίστοιχο widget στην δεξιά πλευρά του blog)

Formal Invitation

 SEASON 3 PREMIERE[*]

Τετράδιο Spiral on Poplie.eu
Τρίτη | 04 Οκτώβρη | στις 6 το απόγευμα

& EVERYONE'S INVITED.

[* for real this time]

Update

Τι τις ήθελα τις πρεμιέρες Τρίτη και 13; Άκυρη η σημερινή εκπομπή στον Poplie λόγω ανωτέρας βίας, τεχνικών προβλημάτων κτλ. Όταν με το καλό είμαστε έτοιμοι, θα ενημερώσουμε πάλι.

In other news, here's a cruel-yet-funny animated gif of the first squirrel put into orbit:

[* pic]

poplie, season III

[*pic]

ενώ ο αέρας εκεί έξω μυρίζει τέλος εποχής περισσότερο από ποτέ, στον poplie απτόητοι ετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε το χειμώνα με -τι άλλο;- πολλή μουσική. η νέα σεζόν ξεκινά τον οκτώβρη και θα με βρει (εκτός συγκλονιστικού απροόπτου) να επιλέγω τραγούδια & να φλυαρώ κάθε τρίτη από τις 6 μέχρι τις 8 το απόγευμα. οι εκπομπές (για να μπαίνουμε σιγά-σιγά σε ρυθμό) θα ξεκινήσουν από τις τρίτη που μας έρχεται (τρίτη και δεκατρείς, πολύ ενθαρρυντικό!), κάπως σαν τα φιλικά προετοιμασίας πριν την επίσημη έναρξη του πρωταθλήματος. σας περιμένω.

υγ1. αν είναι να βουλιάξουμε, ας βουλιάξουμε τραγουδώντας.

υγ2. η φωτογραφία είναι από  τα ερείπια της ΕΜΙ/Columbia στον περισσό και την έχει τραβήξει ο lyconaut.

στο πανηγύρι του αη-ψεύτη

οι εορτασμοί ξεκίνησαν, πάρτε λαμπάδες/κουφέτα/τουλιγιατοχριστούλι κι ελάτε όπως είστε.

[ο υποφαινόμενος θα αναλάβει

τα decks 6 με 7 το απόγευμα]

we like to party

τα κλασσικά: ο στρέκφους θα τσακώνεται με τον φούνκα για τους μπητλς και τους στόουνς, ο ίντυ θα χώνει αρκέιντ φάιρ κι ο οκσικέμια θα λέει τι βλακείες είναι αυτές, βάλτε κάνα μαύρο να γουστάρουμε. όποιος δεν έρθει ντυμένος μασκαράς θα τρώει φατούρο, ενώ στο τέλος θα παίξουμε κρυφτό, κυνηγητό, μπιζ και μακριά γαϊδούρα στους δρόμους των πετραλώνων. γαμώ θα είναι.

15.01.11

in an interesting turn of events, από εκεί που ανυπομονούσα να παρεβρεθώ ως θεατής στο πρώτο event του nothing days, βρέθηκα να συμμετέχω στα warm-up dj sets παρέα με τους oksikemia, narita & quietdrumming. οι πόρτες ανοίγουν γύρω στις 6, τα dj sets θα ξεκινήσουν γύρω στις 8. λεπτομέρειες για τα live των larry gus, demlike stare & hype williams που θα ακολουθήσουν, εδώ. μετά το πέρας των ζωντανών εμφανίσεων, θέση πίσω από τα decks θα λάβει ο ακριβοθώρητος haunted dancehall, ο οποίος κάτι μου λέει πως θα κλέψει την παράσταση. τα λέμε εκεί.

σήμερα

+ john streckfous as special guest

[αγκαλιά στον ναρίτα

για το αφισάκι]